Ik ga vol goede moed op zoek naar achtergrond info!
Groetjes
Mattias

Coca-cola is al zeer lang met de sponsoring bezig en dit werpt vruchten af. Als je nu denkt aan Aquarius (eigendom van Coca-Cola), denk je tevens onmiddelijk aan de Olympische spelen. Aquarius is de enige échte Olympische sportdrank. En daar maken ze handig gebruik van, op de verpakkingen zie je de ringen staan en zelfs in hun logo is het Olympisch symbool verwerkt. Het heeft hen wellicht (veel) geld gekost maar Aquarius is nu één van de populairste sportdranken, mede dankzij de Olympische Spelen!

——————————

Coca-Cola op weg naar tachtig jaar Olympische sponsoring

  Op de Olympische Spelen van Peking van 2008 zal Coca-Cola tachtig jaar onafgebroken sponsoring van het evenement kunnen vieren. De marketing van de Olympische Spelen hebben trouwens een opmerkelijke geschiedenis achter de rug, waarbij de Spelen voor ettelijke primeurs heeft gezorgd op het gebied van communicatie en marketing. 

Al van bij de start van de moderne spelen in 1896, eveneens in Athene, moesten de organisatoren rekenen op sponsoring om de financiële balans in evenwicht te houden. Ze vonden die onder meer bij de bekende mecenas George Averoff, die de uitbouw van het Olympisch stadion financierde. Andere inkomsten kwamen uit reclame-inlassingen in het herdenkings-boek. Eén van die adverteerders was Kodak.

In 1912 (Stockholm) verkregen tien Zweedse bedrijven de exclusieve rechten om foto’s en memorabilia van de spelen te verkopen. Eén bedrijf kreeg de rechten om op de Olympische site weegschalen te plaatsen voor de toeschouwers. In Antwerpen (1920) was de reclame-machine echter al zo kruissnelheid gekomen dat men in de officiële programma-brochure met een vergrootglas moest zoeken naar informatie over de Spelen en de wedstrijden.

In 1928 (Amsterdam) werden voor het eerst ook concessies toegekend, onder meer aan een brouwerij. Die kreeg de toelating om op de Olympische gronden restaurants uit te baten. Tijdens deze editie maakte ook Coca-Cola voor het eerst zijn opwachting. De volgende editie (Los Angels – 1932) wordt beschouwd als de eerste Spelen die ook winst opleverden. Opvallend hier was het Olympisch Dorp, waarvan de bungalows na afloop werden verkocht als toeristische infrastructuur en aan bouwbedrijven.

Berlijn (1936) had de primeur van de eerste televisie-verslaggeving. Ontvangst was alleen mogelijk in de Berlijnse regio. In totaal kwam men aan 138 uitzend-uren en 162.000 kijkers. Er werd gewerkt met drie camera’s, waarvan er één in optimale omstandigheden live kon ingeschakeld worden. De Spelen in Londen kregen 500.000 televisie-kijkers, aan wie 64 uur uitzendtijd aangeboden werd. De BBC sloot daarbij een contract af met het IOC voor een bedrag van 3.000 dollar. Daarmee was meteen het princiepe van de uitzendrechten ingevoerd, hoewel de cheque door het IOC nooit zijn verzilverd.

In 1952 (Helsinki) werd voor de eerste keer een internationaal marketing programma uitgewerkt. Daarbij leverden bedrijven uit elf landen producten, zoals voedsel voor de atleten of bloemen voor de overwinnaars. Een sales departement verkocht rechten voor het drijven van handel tijdens de Spelen.

In 1960 (Rome) werden de Olympische Spelen voor het eerst live uitgezonden in 18 Europese landen. Enkele uren later kregen ook kijkers in de Verenigde Staten, Canada en Japan de beelden te zien. Tevens werd er een uitgebreid sponsor-programma uitgewerkt, waarbij 46 bedrijven betrokken werden. In Tokyo (1964) was dat al opgelopen tot 250 bedrijven. Het speciale sigarettenmerk Olympia zorgde voor een bedrag van meer dan 1 miljoen dollar aan inkomsten.

De Spelen in München (1972) zagen voor het eerst het opduiken van een mascotte, Waldi. Bedrijven konden daar tegen betaling gebruik van maken. Maar vooral Los Angeles (1984) was een mijlpaal voor de Olympische Spelen. De televisie-rechten werden verkocht aan 156 landen en geschat wordt dat 2,5 miljard mensen het gebeuren op de beeldbuis hebben gevolgd. Daarna ging het alleen nog maar omhoog, met 3,2 miljard kijkers in 214 landen en de verkoop van 11 miljoen tickets in 1996 (Atlanta) tot 3,7 miljard kijkers in 220 landen en 11,3 miljard bezoekers van de officiële website van Sidney 2000.

Vandaag zijn de Olympische Partners wereldwijd vertegenwoordigers van de Olympische beweging. Zij zorgen daarbij voor financiële ondersteuning, maar leveren ook structurele bijdragen dankzij hun producten, technologie en expertise. De Spelen in Athene hebben daarbij vijf partners.

De eerste in de rij is Coca-Cola, dat al sinds 1928 een onafgebroken samenwerking heeft met de Spelen en de eerste wereldwijde partner was die een alliantie op lange termijn – tot 2008 – heeft afgesloten.

Daarnaast is er ook het informatica-bedrijf Atos Origin, wiens samenwerking het IOC teruggaat tot de Olympische winterspelen van Salt Lake City in 2002. Het toenmalige SchlumbergerSema tekende toen een contract voor een periode van acht jaar. De IT-afdeling van het bedrijf werd eerder dit jaar overgenomen door Atos, wat ook de sponsoring voor Athene (2004), Turijn (2006) en Peking (2008) mee in het pakket nam.

Verzekeringsmaatschappij John Hancock Mutual Life Insurance is al sinds 1994 een Olympische partner, maar de samenwerking tussen het IOC en Kodak gaat al merkelijk langer terug. Het eerste officiële document voor de Spelen van Athene in 1896 toonde immers al een reclame-bericht van Eastman Kodak. Ook vandaag zorgt Kodak nog altijd voor de fotografie van de Olympische beweging.

Nog een bekende naam op het gebied van Olympische sponsoring is McDonald’s, dat in 1996 besloot zich aan het evenement te linken. Matsushita Electrical Industrial Company deed dat met zijn merk Panasonic al in 1984. Andere Olympische partners zijn Samsung (1997), Sports Illustrated/Time (1980), Swatch (1932), Xerox (1964) en Visa (1986).

Naast deze hoofdsponsors creëerde het IOC voor Athene het National Sponsoring Programme, dat bedrijven de mogelijkheid gaf om deel te nemen als grand sponsor, official supporter of official provider. Bij de grand sponsors ziet men onder meer Alpha Bank, OTE/Cosmote, Heineken, Hyundai, Delta/Fage, EPT, Hellenic Post, Olympic Airways en Electric Energy Category terug.

De categorie official supporter omvat de bedrijven Shell, Adidas, Jet Set Sports, ABB/Areva/Siemens/Diekat, Ticketmaster, General Electric en de joint-venture Cleaning and Waste Services, terwijl het Technology Consortium, Mizuno, Mondo, Schenker en Technogym als official providers in Athene zullen verschijnen.
]]> http://mattiasvn.wordpress.com/2009/01/15/maatschappelijke-topics-economie/feed/ 0 mattiasvn http://mattiasvn.wordpress.com/2009/01/02/sportdebat/ http://mattiasvn.wordpress.com/2009/01/02/sportdebat/#comments Fri, 02 Jan 2009 22:48:51 +0000 mattiasvn http://mattiasvn.wordpress.com/?p=51 ]]> Terwijl de projectweken ten einde lopen, werd er nog een climax van formaat op eens afgevuurd. In de vorm van een debat kwamen maar liefst 5 sportgerelateerde ‘BV’s’ praten.  Moderator van dienst was oud-lector Leo De Vos.

Er werd rustig op los gedebatteerd en vooral Colin had veel zinnigs te zeggen (waarmee ik niet bedoel dat de rest alleen maar zever uitkraamde). Hij kon sport en journalistiek perfect uitleggen en hoe deze 2 met elkaar gepaard gaan, wat blijkbaar toch niet altijd even evident blijkt te zijn. Sport wordt veel in het weekend beoefend. Colin wist zo ook te zeggen hoeveel aandacht sport krijg in de Belgische kranten tegenover in het buitenland. Belgische kranten leveren iedere dag een dikke sportkatern af, kunnen buitenlandse kranten dezelfde info comprimeren tot enkele pagina’s. Wat er toch op wijst dat ‘onze’ kranten veel randinformatie geven.

Sportjournalist Frank Raes was ongetwijfeld het meest aan het woord en kon dan natuurlijk zijn passie voor koning voetbal niet onderdrukken. Toch was (en is) hij de perfecte man om het hele voetbal gebeuren te kunnen vergelijken met 10 jaar geleden. Zo wist de presentator van Studio 1 te vertellen dat vroeger veel meer off the record werd gezegd. Journalisten wisten veel meer dan ze feitelijk publiceerden. Nu wordt er al sneller een item dat off the record gezegd is, gepubliceerd.

Aimé Antheunis was waarschijnlijk de bekendste van het gezelschap. Als kersvers trainer van voetbalploeg Germinal Beerschot zei hij hoe de geïnterviewden zich voelden naargelang hun verschijning in de media. En wat de invloed daarvan was op het veld.

Peter Van denbempt, de stem van Sporza Radio, was ook aanwezig. Eén van de discussiepunten die ik heb onthouden, ging over het al dan niet vertellen van het privéleven van sportfiguren. Terwijl Frank Raes dit gegeven belangrijk vindt omdat het meer kleur aan de wedstrijd brengt, breekt Peter Van denbempt dit argument volledig af en zegt dat het sportgebeuren centraal moet blijven staan.

De enige die niet totaal voetbalgerelateerd is, was Kris Meertens. Deze sportjournalist brengt ook verslag uit van motorcrosswedstrijden en triatlons. Daardoor kon hij ervoor zorgen dat voetbal gerelativeerd kon worden en de andere sporten toch nog een (beetje) aandacht kregen.

Ik vond het een heel toffe en leerrijke ervaring, toch vond ik het spijtig dat er zoveel ‘voetbal’-kenners vooraan zaten, wat toch een zeer eenzijdige kijk op de situatie gaf. Iemand die nauw(er) betrokken was bij een minder populaire sport – al dan niet in de media – had ervoor kunnen zorgen dat het debat iets meer glans zou gekregen hebben. Kortom een super afsluiting van 2 zeer leerrijke (en sportieve (?)) weken!

Sterk punt:
Heel de film kijk je eigenlijk uit naar het gevecht op zich. Trainingen worden in beeld gebracht, persconferentie’s worden bijgewoond. De bevolking leeft ontzettend naar dit gevecht toe. Wanneer de kamp moet worden uitgesteld omdat Foreman een kwetsure had, dan dacht ik: ‘Dju, ik wil weten wie dat er wint!’

Zwak punt:
Er werd, in vergelijking met Ali, relatief weinig aandacht besteed aan Foreman waardoor je op voorhand al wist dat Ali het gevecht zou winnen, wat uiteindelijk ook bleek te kloppen.

Toch een zeer leerrijke documentaire waar de visie van verschillende mensen wordt in gevraagd!

Mvn

Wat verwacht ik?
De komende 2 weken hoop ik om op een andere manier naar de sportpagina’s te kunnen kijken. Meer naar ‘hoe’ iets gezegd wordt, in plaats van ‘wat’ er gezegd wordt.

Ik kijk er hoopvol naar uit!

Groetjes

Mattias

Als ik nu moet terugkijken op de voorbije periode heb ik vooral geleerd dat een klein beetje chaos, heel veel chaos kan veroorzaken. De eerste dagen waren we aan het werken zonder doel en iedereen deed wel wat er van hem verwacht werd. Maar of we efficiënt aan het werken waren, dat was de vraag. De vraag die pas uitsluitsel zou kunnen brengen wanneer de deadline steeds dicter bij kwam. Deze tekst schrijf ik op woensdagavond en nu al weet ik dat het hééél krap (of crap) gaat worden. Want er staan nog tonnen werk voor de deur die nog afgehandeld moeten worden.  En dat ligt ook aan mezelf, want ik ben veel te laat in actie geschoten met dingen die veel vroeger konden afgehandeld worden. Ook heb ik misschien af en toe is te snel gedacht: ‘laat iemand anders het maar eens doen’.

Vandaag hebben we onze voordracht voor Frans moeten doen en dat verliep vlotjes (naar mijn normen toch als het over Frans gaat). Nadien hebben we de presentatie nog voorbereid voor morgen… Het begint te korten!

Groetjes

Nog 3 keer slapen en de projectweken zitten er (eindelijk) op. Stilletjes aan begint alles duidelijk te worden en blijkt dat we niet alles juist hadden begrepen. Gisteren had ik geen tijd meer om een kort verslagje te posten dus bij deze:

Gisteren heb ik bijna heel de dag bezig geweest met de audiovisuele media te bespreken. Als een bezetene heb ik alle kleine details van VTM en VRT genoteerd. In de late namiddag en s’avonds heb ik nog aan mijn vreemde talen gewerkt.

En eigenlijk zou ik de teks van gisteren gewoon kunnen kopiëren want vandaag zag de dag er bijna niet anders uit. Met uitzondering dat we de unieke kans hadden om met 2 ‘echte’ journalisten te mogen praten nl. Annick Joossen ( Metro) en An Luyten (VRT: Karrewiet). Deze dames wisten ons nog wat praktische weetjes te geven zodat we vrijdag met een gerust ‘gevoel’ de presentatie kunnen aanvangen.

Samen hebben we nog wel concreet besproken hoe we morgen ons Engels ‘journaal’ zouden presenteren. Ik mag 2min volpraten over de energiemaatschappijen die Engelse particulieren ‘in de zak’ willen zetten.

Tot morgen, (ik laat jullie dan zowiezo weten hoe het was.

Aanwezigen:

Niemand, maar iedereen was “stand-by”.

Verslaggever:

Mattias

Hoofdredacteur:

Wies

Hotnieuws:

3 Nederlandse meisjes komen om in Schoten bij verkeersongeval

Ruim 35 000 bezoekers op I Love Techno

Motivatie voor het hotnieuws:

De 3 Nederlandse meisjes vinden wij hotnews omdat het veel voorkomt dat jongeren na een avondje feestje direct nadien terug naar huis rijden, en blijkbaar niet zonder gevolgen. Hopelijk zorgt dit tragische ongeval ervoor dat jongeren (maar ook ouderen) zich bewuster worden over moe achter het stuur te kruipen.

Het grote muziekevenement trok massa’s toeschouwers die vanuit verschillende landen kwamen om te komen dansen op technomuziek.

Uitgevoerde taken:

Wies heeft de Gazet Van Antwerpen geïntiventariseerd en enkele fiches besproken. Daarnaast heeft hij ook het VTM-nieuws van 19h bekeken en geïntiventariseerd.

Adriaan heeft enkele fiches gemaakt over de artikels in De Morgen.

Koen heeft wat aan artikels gewerkt over de ‘vreemde’ talen. Zo besprak hij in het Frans over de bosbranden in Californië en voor Engels volgde hij de rakettendiscussie op.

Mattias keek gisteren naar het nieuws van 19h op VRT en besprak het nadien ook.

Marco heeft ook enkele artikels van vreemde talen geanalyseerd en de kranten nog eens herlezen.

Joren vervolledigde zijn inventaris van De Morgen en maakte enkele evaluatie- en informatiefiches over onze domeinen. En besprak het VTM nieuws nog van vrijdag 16 november.

Mattias